تا کسی رو دوست نداشته باشی....نه....

تا عاشق نیستی...این مطلب رو نخون...چون نمیفهمی

پس شرط اول..عاشق بودنه

وابستگی = وابسته بودن به شی یا شخصی که دوستش دارین یا حداقل به او عادت کردین(برای هر کاری)

دلبستگی = دل دادن و گرفتار بودن به شی یا شخصی(این برای هر کاری نیست)

نمیخوام خیلی ریزش کنم...

فقط اینقد بگم که ....وابستگی از دلبستگی خیلی خیلی بهتره...

آخه وقتی وابسته باشی....به این علت که پایه اش عادته(و طبق آرشیو نوشته هام) عادت شکنی خیلی هم سخت نیست...پس ..در مواقع قطع ارتباط(بین هر شخص یا شیی)پس از مدت کوتاهی ..شخص به زندگی عادیش برمیگرده

اما امان از روزی که دلبستگی باشه و .....

اونوقت قطع ارتباط...بلایی به سر شخص میاره که......(خدا نصیب هیچ کس نکنه)

درد دلبسته دلشکسته ، باعث زخمهای روحی و گاها جسمی هم میشه...و زخمی که با این کار روی دل آدم میشینه...زخمیه که مرهمی براش وجود نداره...

پ.ن :

1-وابسته نشیم

2- و دل بسته

3-عاشق هم نشیم

4- اگه عاشق میخوای بشی....عاشق اونی بشو که مطمئن باشی هیچ وقت دلتو نمیشکونه

5- و همیشه با تو میمونه

6- و اگه تو ازش دوری کنی..همیشه با تو باشه و اون دنبالت بیاد

7- و دوستت داشته باشه حتی اگه تو اونو دوس نداشته باشی

8- و تو رو برا خودت خواد نه چیز دیگه

پ .ن .مهم : پس با التفات به موارد بالا....سعی کن عاشق خدا باشی...

اونی که نه تمومی داره..نه ترکت میکنه...نه قالت میزاره...همیشه هم دوست داره..حتی بیشتر از خودت..اگه قهر کنی..اون پا پیش میزاره...اگه تو بری سمتش..اون دهها قدم به سوی تو می دوه....

و از رگ گردن به تو نزدیک تره :

نحن اقرب الیه من حبل الورید